Om wolven in Europa te behoeden voor uitsterven, zijn ze sinds het midden van de vorige eeuw internationaal beschermd. Landen hebben twee internationale verdragen ondertekend. Dit zijn gezamenlijke afspraken die op papier zijn gezet. Hierin staat welke diersoorten moeten worden beschermd en wat die bescherming betekent. Het gaat om:
- Verdrag van Bern (1979): ter bevordering van de samenwerking tussen landen om wilde flora en fauna en hun natuurlijke omgeving in stand te houden.
- Verdrag van Bonn (1979): ter bescherming van trekkende soorten wilde dieren wereldwijd.
Nederland en alle andere landen binnen de Europese Unie (EU) hebben deze verdragen ondertekend en moeten zich hier dus aan houden. Om deze internationale afspraken na te komen, heeft de EU de Habitatrichtlijn opgesteld. Deze Europese wet gaat over het beschermen van dieren. Ook gaat de wet over het herstellen van de natuur waar dit nodig is, zodat dieren er goed kunnen leven. In de bijlage van de Habitatrichtlijn staan lijsten met diersoorten en hun beschermingsstatus.
Wolven niet meer ‘strikt beschermd’ maar ‘beschermd’
Op 14 juli 2025 is de beschermingsstatus van wolven in de EU- Habitatrichtlijn aangepast van ‘strikt beschermd’ naar ‘beschermd’. De Nederlandse overheid is bezig om de nationale wetgeving hierop aan te passen.
Ondanks deze verandering blijven wolven een beschermde soort volgens de Europese wet- en regelgeving. Leden van de EU blijven verplicht om te controleren en te bewaken dat de wolvenpopulatie kan blijven overleven. Als het nodig is, moet een land maatregelen nemen om wolven te beschermen. Door de aanpassing van 'strikt beschermd’ naar 'beschermd' kunnen wolven wel meer in de gaten gehouden worden, om zo het leven tussen mensen en wolven te verbeteren. Ook blijft het voor dierhouders mogelijk om een tegemoetkoming te krijgen als vee door een wolf wordt gedood of verwond.
Lees meer over de beschermingsstatus op de website van het Europees Parlement.